مقدمه: بیماری عروق کرونر از خطیرترین بیماریهای عروقی است و راههای مختلفی جهت درمان آن مانند درمانهای دارویی ورواسکولاریزاسیون وجود دارد. اما گاهی بیمار از ابتدا کاندید مناسبی جهت موارد فوق نبوده و یا علیرغم استفاده کامل از آنها همچنان دچار دردهای مقاوم و ناتوان کننده می باشد. در چنین مواردی EECP می تواند بعنوان درمان جایگزین سرپایی در بهبود زندگی بیماران و کاهش دردهای آنان موثر باشد.روشها: 44 بیمار که کاندید مناسبی جهت روشهای تهاجمی (انژیوپلاستی و پیوند عروق قلب) نبودند و علیرغم حداکثر درمان طبی همچنان دردهای مقاوم انژینی داشته و این مشکل کیفیت زندگی و کار آنها را تحت تاثیر قرار داده بود وارد مطالعه شدند. بیماران قبل از درمان تست ورزش انجام دادند و سپس به مدت 35 جلسه (هر جلسه یکساعت) تحت درمان با EECP قرار گرفتند و پس از پایان دوره درمان، مجددا تست ورزش از آنها بعمل آمد.نتایج: درمان با EECP بصورت قابل ملاحظه ای سبب افزایش زمان انجام تست ورزش پس از اتمام دوره کامل آن شده بود. متوسط زمان انجام تست ورزش قبل از درمان 192.65 ثانیه بود که بطور متوسط بعد از درمان 341.38 ثانیه شده بود در آنالیز داده ها میزان بهبود و تغییر در زمان تست ورزش پس از درمان معنی دار بود (p=0.001)نتیجه گیری: درمان با EECP میتواند بصورت قابل توجهی زمان فعالیت فیزیکی بیماران مبتلا به انژین صدری مقاوم را افزایش دهد که این تغییر در بهبود قابل توجه کیفیت زندگی آنها موثر است.

هدف: آیا تمرین رومبرگ می تواند خطر زمین خوردن را کاهش دهد؟این روش دو موقعیت مهم یعنی حفظ بالانس در شرایط کاهش سطح اتکا و کاهش اطلاعات بینایی که دو عامل مهم زمین خوردن سالمندان هستند را هدف قرار داده است و بطور وسیعی توسط دیگر محققان به عنوان یک روش ارزیابی بالانس بکار رفته است اما بعنوان روش درمان استفاده نشده است.روش بررسی: این تحقیق به روش RCT انجام شده است. 70 نفر از سالمندانی که دارای سن 65 سال یا بیشتر بوده و در شش ماه گذشته دو بار یا بیشتر زمین خورده باشند انتخاب شده و سپس آنها را به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و مداخله تقسیم نمودیم. سپس گروه مداخله به مدت سه ماه یک روز در میان، هر روز به مدت 45 دقیقه تمرین رومبرگ داده شدند و پس از اتمام دوره سه ماهه هر دو گروه به مدت 6 ماه از نظر تعداد زمین خوردن، میزان و شدت عوارض و شکستگی تحت نظر قرار گرفتند.یافته ها: در تعداد زمین خوردن، در افرادی که پیگیری کامل شدند، بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد (90.0=p-value). درصد افرادی که زمین خوردند نیز تفاوت معناداری بین دو گروه شاهد و مداخله نشان نداد (%52.4 در مقابل 87.0=p-value %50). در بررسی ارتباط میزان اثربخشی تمرینات با سن، نتایج بدست آمده ارتباط معناداری را نشان ندادند. (%12=power، 46.0=p-value) در آنالیز Univariate analysis of variance انجام شده، تعداد داروهای مصرفی سالمندان، با میزان اثربخشی تمرینات در کاهش سقوط، ارتباط معناداری داشت. (046.0=p-value). نتیجه گیری: اگرچه تستهای آماری نتوانستند تفاوت معناداری را نشان دهند، این ناتوانی را میتوان ناشی از کم بودن قدرت این مطالعه (power) برای پیدا کردن این ارتباط دانست، لذا برای دستیابی به نتیجه قطعی تر در این باره، به مطالعاتی با حجم نمونه بیشتر نیاز است. از طرفی سقوط، وابسته به چندین عامل است، کارآزماییهای بالینی اخیر ثابت کرده است که دخالت های چند منظوره، بهترین نتیجه را در کاهش سقوط نشان می دهد.

مقدمه:بر اساس مطالعات انجام شده، رانندگان در معرض خطر بالای بیماری عروق کرونر هستند و بیماری ایسکمیک قلبی و فراوانی عوامل خطر بیماری قلبی در آن ها بالا است.روش ها: تعداد 176 نفر راننده اتوبوس در این مطالعه شرکت کردند. شیوع تست ورزش مثبت و فراوانی عوامل خطر بیماری ایسکمیک قلبی در آن ها بررسی شد.یافته ها: متوسط سنی افراد مورد مطالعه 47.47 سال بود. 23.9 درصد آنها اندازه دور کمر بالاتر از 102 سانتی متر داشتند. فراوانی چاقی و اضافه وزن در رانندگان 75.5 درصد بود. 30.7 درصد آنها بیماری فشارخون داشتند و 60.2 درصد رانندگان سیگاری بودند. تست ورزش در 9.7 درصد افراد مورد مطالعه مثبت بود.نتیجه گیری: فراوانی ریسک فاکتورهای بیماری قلبی و عروقی در رانندگان بالا بود، ولی شیوع تست ورزش مثبت در آن ها بیشتر از مقادیر ذکر شده در سایر مطالعات مشابه نبود. علت این موضوع، شاید شیوع کلی پایین تر بیماری ایسکمیک قلبی در جمعیت ایرانی یا سن پایین افراد مورد مطالعه باشد.

گیاه معطر .Thymus pubescens Boiss. et kotschy et Celak یکی از 14 گونه آویشن موجود در ایران می باشد که پراکنش نسبتا وسیعی در شمال و غرب کشور دارد. جهت تعیین فعالیت آنزیمهای پراکسیداز و نیترات ردوکتاز در شرایط مختلف اکولویک، نمونه برداری از 11 نقطه رویشی در 4 منطقه: دره لار، دماوند، سیراچال و فشم در استان تهران و در دو مرحله رویشی (قبل از گلدهی) و گلدهی انجام شد.فعالیت آنزیم نیترات ردوکتاز در برگ گیاهان 4 منطقه با روش درزیوه In vivo تعیین شد. فعالیت آنزیم NR در گیاهان دره لار و سیراچال در مرحله گلدهی بیشتر از مرحله رویشی بود. در گیاهان دماوند تغییرات متفاوتی در فعالیت آنزیم مشاهده شد و در گیاهان فشم فعالیت NR در مرحله گلدهی کمتر از مرحله رویشی بود. گیاهان فشم در مرحله رویشی و گیاهان سیراچال در مرحله گلدهی فعالیت بیشتری نسبت به سایر مناطق نشان دادند. در مجموع گیاهان سیراچال و فشم (شمال غرب استان تهران) نسبت به گیاهان دره لار و دماوند (شرق استان تهران) فعالیت بیشتری نشان دادند.فعالیت آنزیم پراکسیداز در گیاهان سیراچال و فشم و در دو مرحله رویشی و گلدهی پس از عصاره گیری با اندازه گیری میزان جذب آنها تعیین شد. فعالیت آنزیمی تمام نمونه ها در مرحله رویشی بیش از مرحله گلدهی بود. علاوه بر این، گیاهان فشم نسبت به گیاهان سیراچال فعالیت آنزیمی بیشتری نشان دادند. افزایش فعالیت آنزیمی در مرحله رویشی نسبت به گلدهی، براساس تحقیقات انجام شده، می تواند به علت درجه حرارت کمتر در مرحله رویشی باشد.

سابقه و هدف: با توجه به اینکه حداکثر توان انجام تست ورزش یکی از بهترین شاخص های پیش بینی وقایع قلبی ـ عروقی است، و به منظور تعیین تاثیر آنژیوپلاستی عروق کرونر بر توان انجام تست ورزش، این تحقیق بر روی بیمارانی که کاندید PTCA بودند در زیر گروه های خاص در بیمارستان شهید مدرس طی سال 1379 انجام گرفت. مواد و روش ها: پژوهش حاضر به روش کارآزمایی بالینی از نوع مقایسه قبل و بعد، بر روی 70 بیمار در حالی که تحت درمان با داروهای متداول ضدایسکمی بودند، انجام شد. بیماران قبل از PTCA و یک ماه و سه ماه بعد تحت تست ورزش با استفاده از Marquette Electronics Treadmill مدل Max-1 با پروتکل Bruce به روش Sympton Limited قرار گرفتند و زمان انجام تست ورزش،workload  و Rate Pressure Product  در آنها اندازه گیری شد و اطلاعات با استفاده از Paired t-test وt-student test  مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافته ها: تحقیق روی 70 نفر شامل 69درصد مرد و 31 درصد زن در سنین 10.1± 53.9سال انجام گرفت. در پیگیری یک ماهه 70 بیمار و در پیگیری سه ماهه 28 بیمار تست ورزش شدند. زمان انجام تست ورزش از 2.6±7.8 دقیقه به 2±9 دقیقه در ماه بعد و در سه ماه بعد به 2.2±9.1 دقیقه افزایش یافتWorkload .(P<0.01)  از NETS 9.4±2.7 در ماه بعد به 2.2±10.6 و در سه ماه بعد به 2.3±10.7 افزایش یافتRPP .(P<0.01)  از 5354±24348 واحد در ماههای بعدی کاهش داشت(N.S) . نوع ری واسکولاریزاسیون و PTCA رویLAD ، تفاوتی در افزایش توان انجام تست ورزش ایجاد نکرد. نتیجه گیری و توصیه ها:PTCA  باعث افزایش توان انجام تست ورزش می شود و نوع ری واسکولاریزاسیون و آنژیوپلاستی روی LAD، تفاوتی در این اثر ایجاد نمی کنند. انجام تحقیقی کاملا تجربی برای بررسی دو محور اخیر توصیه می شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.